S. Carol wstąpiła do naszego zgromadzenia w 2001 roku. Z powodów zdrowotnych nie mogła kontynuować formacji, jednak jej duchowe powołanie było silniejsze niż ograniczenia fizyczne. 18 lutego 2012 roku złożyła swoje misyjne zobowiązanie jako członkini stowarzyszona i otrzymała krzyż – symbol, który jednoczy nas niezależnie od miejsca, w którym się znajdujemy. 24 września 2021 roku złożyła ostateczne śluby zakonne przed s. Carmen Sammut, ówczesną Przełożoną Generalną, i otrzymała Konstytucje Zgromadzenia. 

Modlitwa jest fundamentem życia duchowego każdego chrześcijanina. To w niej odnajdujemy siłę, pocieszenie i drogę do Boga. Dla s. Carol Garcia Murillo modlitwa stała się nie tylko osobistą potrzebą, ale także misją, którą pragnie dzielić się z innymi.

Obecnie s. Carol, sama poruszająca się na wózku inwalidzkim, prowadzi katechezę w parafii, odwiedza chorych oraz posługuje jako Nadzwyczajny Szafarz Komunii Świętej w domu opieki dla osób starszych. W swojej posłudze dostrzega ogromną wartość modlitwy rodzinnej, która często bywa zaniedbywana w dzisiejszym świecie.

„Często myślę o tym, jak istotna jest modlitwa w naszym życiu” – mówi s. Carol. „Zauważyłam, że rodziny dzieci i młodzieży z mojej wspólnoty nie są przyzwyczajone do tego ważnego momentu w ciągu dnia. W odpowiedzi na to postanowiłam wdrożyć prostą, ale głęboką inicjatywę.”

Pomysł polega na wędrującej figurce Świętej Rodziny – małej, czułej reprezentacji Jezusa, Maryi i Świętego Józefa. Każdego tygodnia jedno dziecko zabiera ją do domu, aby wraz z rodziną spotkać się na wspólnej modlitwie. Podczas niedzielnej Eucharystii dziecko dzieli się swoim doświadczeniem z całą wspólnotą parafialną, a następnie przekazuje figurkę kolejnemu uczestnikowi.

„Nie wyobrażacie sobie, jak wzruszające są te chwile – to prawdziwy owoc działania Ducha Pana!” – opowiada s. Carol. „Rodziny czekają na tę możliwość z niecierpliwością. Jeśli dzięki tej inicjatywie, chociaż na chwilę w ciągu tygodnia, mogą się zgromadzić razem na modlitwie, to było warto spróbować.”

Siostra Carol, pomimo osobistych trudności, nieustannie angażuje się w budowanie żywej wspólnoty wiary. Jej inicjatywa pokazuje, że modlitwa ma moc przemiany serc i życia rodzin. Jest ona nie tylko indywidualnym spotkaniem z Bogiem, ale także budowaniem wspólnoty opartej na wierze, miłości i jedności.

„Będę nadal towarzyszyć tej młodzieży – naszej przyszłości i naszej nadziei!” – zapewnia s. Carol. Jej świadectwo jest inspiracją do tego, by w codziennym zabieganiu nie zapominać o tym, co najważniejsze – o spotkaniu z Bogiem w modlitwie i wspólnocie.

„Będę nadal towarzyszyć tej młodzieży – naszej przyszłości i naszej nadziei!” – zapewnia s. Carol. Jej świadectwo jest inspiracją do tego, by w codziennym zabieganiu nie zapominać o tym, co najważniejsze – o spotkaniu z Bogiem w modlitwie i wspólnocie.