Nasza działalność
Naszą działalnością w Polsce jest szeroko pojęta animacja misyjna, jak również przygotowanie zgłaszających się kandydatek do wyjazdu do Afryki. Uczestniczymy w różnego rodzaju spotkaniach, sympozjach o tematyce misyjnej, dzieląc się naszym doświadczeniem pracy wśród ludzi Afryki. Często jesteśmy zapraszane przez poszczególne parafie, grupy młodzieży, szkoły i w ten sposób mamy okazję pogłębiać w ludziach świadomość potrzeb Kościoła Misyjnego. Organizujemy również spotkania misyjne i rekolekcje dla dziewcząt.
W roku 1992 po raz pierwszy przyjechały do Lublina dwie siostry z naszego Zgromadzenia – s. Heidi (Niemka) i s. Dolores (Kanadyjka), wynajmując mieszkanie, ucząc się języka polskiego, poznawały nasz kraj, jego kulturę oraz zwyczaje, ludzi wśród których zaczęły żyć. Tak powstała pierwsza w Polsce wspólnota Sióstr Białych. Obecnie nasz dom mieści się przy ul. Chodkiewicza 9 w Lublinie i jest nadal jedynym naszym domem w Polsce.
Wspólnota liczy dzisiaj pięć sióstr: s. Anafrida z Tanzanii, s. Gosia z Polski, s. Victoria z Ghany i s.Lucy z Ugandy.
Więcej o sobie piszą:
Siostry pochodzące z Polski:
Siostry, które pracowały w Polsce:
s. Dolores Lavoie z Kanady
Felicja Nowak ze Stanów Zjednoczonych
s. Victoria Gaa
Reprezentujemy ponad 30 narodowości z trzech Kontynentów: Afryki, Ameryki i Europy
Aktualnie mamy wspólnoty:
Wspólnota Meksyk City (Meksyk)
Obecnie mamy dwie wspólnoty w Meksyku (Morelia i Meksyk City).
Siostry w Meksyku zajmują się głównie pracą pastoralną i katechetyczną, jak i również formacją kandydatek.
Wspólnota South B –Nairobi (Kenia)
Wspólnota w Bamako (Mali)
Wspólnota w Rzymie (Włochy)
Wspólnota w Sceaux (Francja)
Wspólnota w Dar Es Salaam, w Tanzani
Siostry zajmują się głównie pracą socjalną, prowadzą centrum dokształcające dla dziewcząt i przedszkole, są rownież zaangażowane w prace pastoralną i katechetyczną.
Wspólnota w Deli (Czad)
Wspólnota w Montrealu (Kanada)
Wspólnota misjonarzy świeckich w Kanadzie
Są to osoby świeckie które pragną żyć charyzmatem Kardynała Lavigerie (naszego załoyciela), w Kanadzie jak i w Afryce.
Wspólnota w Burundii
Wspólnota Ouagadougu w Burkina Faso
W Burkina Faso mamy dwie wspólnoty Bobo Dioulasso, gdzie miesci się nowicjat i w stolicy Ouagadougu. Siostry prowadzą bibliotekę i projekt Delwende, który jest dla kobiet oskarżonych o czary. Poza tym siostry są zaangazowane w prace pastoralną i katechetyczną.
wspólnota w Wielkiej Brytanii
Wspólnota Sióstr w Molenhof, Boxtel w Holandii
Siostry towarzyszą innym siostrom które przebywają w domach opieki dla starszych sióstr.
Rada Generalna wybrana na Kapitule Generalnej w 2023 roku :
Od lewej :
S. Leticia Garduño, Meksyk (Asystenka Generalna)
S. Angela Nemilaki Kapitingana, Tanzania (Przełożona Generalna)
S. Małgorzata Popławska, Polska (Asystenka Generalna)
S. Jeanne d’Arc Ouattara, Burkina Faso (Asystenka Generalna)
Sr. Angela Kapitingana, Przełożona Generalna
Urodziłam się 5 stycznia 1969 roku i z pochodzenia jestem Tanzanijką. Rozpoczęłam formację zakonną we wspólnocie u Sióstr Misjonarek NMP Królowej Afryki w 1991 roku, w wiosce Mwanga, w diecezji Singida w Tanzanii. Odbyłam postulat w Arusha w latach 1992-1993. Następnie odbyłam dwuletni staż apostolski w Mufulira w Zambii. Po stażu rozpoczęłam nowicjat w 1996 r. Pierwszą profesję zakonną złożyłam w Arusha 25 marca 1998 r., a śluby wieczyste 25 września 2005 r. również w Arusha. Posługiwałam na misji najpierw w Mufulira w Zambii, w Kisubi, w Ugandzie, a następnie w Arusha jako siostra odpowiedzialna za formację w postulacie. Następnie zostałam posłana do wspólnoty w Nairobi w Kenii, potem do Kigali w Rwandzie oraz do Kasongo i Kinszasy w Demokratycznej Republice Konga, gdzie pracowałam jako pielęgniarka i położna. Następnie zostałam posłana do nowicjatu, w Bobo-Dioulasso w Burkina-Faso, gdzie posługiwałam w ekipie formacyjnej w latach 2015–2021. Następnie, w 2021 roku zostałam wybrana do ekipy sióstr odpowiedzialnych za Afrykę środkowo-wschodnią.
S. Jeanne d’Arc Ouattara, Asystenka Generalna
Nazywam się Jeanne d’Arc Ouattara, pochodzę z Burkina Faso. Urodziłam się na Wybrzeżu Kości Słoniowej i tam też spędziłam swoje dzieciństwo. W celu kontynuowania nauki wyjechałam do Burkina Faso, gdzie spotkałam Siostry Misjonarki NMP Królowej Afryki w duszpasterstwie młodzieżowym w Bobo-Dioulasso. Po dwóch latach pracy jako pielęgniarka wstąpiłam do zgromadzenia i rozpoczęłam formację w postulacie w stolicy kraju, Ouagadougou. Odbyłam staż we wspólnocie w Dori, na północy Burkina Faso i kontynuowałam formację w nowicjacie w latach 2000-2001. Po złożeniu pierwszej profesji zakonnej zostałam posłana do wspólnoty Butare w Rwandzie na dalsze studia pielęgniarskie. Następnie otrzymałam nominację do wspólnoty w Gitega w Burundi, gdzie pracowałam przez okres pięciu lat w przychodni a stamtąd siostry przełożone posłały mnie na studia do Centre Sèvres w Paryżu. W 2012 roku dołączyłam do ekipy formacyjnej w nowicjacie w Bobo-Dioulasso. Od końca 2018 roku pracowałam w ekipie prowincjalnej w Afryce północno –zachodniej.
S. Leticia Garduño Mejía, Asystentka Generalna
Nazywam się Leticia Garduño, pochodzę z Meksyku. Urodziłam się w 1971 roku. Jest nas jedenaścioro dzieci a ja jestem czwarta w kolejności. Moi rodzice wychowali nas w wierze katolickiej. Kiedy miałam około 10 lat poruszyła mnie informacja o głodzie w Somalii i zapragnęłam zostać siostrą lub lekarzem, aby pomagać innym. W wieku 18 lat odkryłam miłość Boga do mnie i do całej ludzkości i poczułam głębokie pragnienie oddania się Jemu. Poznałam Siostry Misjonarki NMP Królowej Afryki na uniwersytecie, gdzie studiowałam i po rozeznaniu powołania przerwałam studia, aby dołączyć do wspólnoty sióstr. Swoją pierwszą formację zakonną odbyłam we wspólnocie Morelia w Meksyku, skąd wyjechałam do Kanady i do Belgii na naukę języka francuskiego. Następnie, zostałam posłana do Kolokani, w Mali na staż apostolski przed nowicjatem, który odbyłam w Ouagadougou w Burkina Faso. W 1999 r. wznowiłam studia w Morelii a w roku 2004 odbyłam juniorat w Rzymie. Po ślubach wieczystych zostałam posłana do Demokratycznej Republiki Konga. W 2008 roku wróciłam do Meksyku do naszej nowej wspólnoty w stolicy. W 2016 roku, po odbytej formacji w Rzymie, zostałam siostrą odpowiedzialną za postulat międzynarodowy w Burkina Faso.
S. Małgorzata Popławska, asystentka generalna
Mam na imię Małgorzata (Gosia) Popławska. Urodziłam się z Polsce, w rodzinie katolickiej. Zafascynowała mnie Afryka i misje, a moje powołanie misyjne odkryłam poprzez sztukę afrykańską widząc jak Bóg jest tam obecny i poczułam, że mnie zaprasza do czegoś więcej. Rozpoczęłam formację zakonną we wspólnocie w Polsce w 2001 roku a następnie kontynuowałam formację w postulacie międzynarodowym w Ugandzie, a potem w Tanzanii i w Kenii. W marcu 2009 roku, po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych, zostałam posłana do Oranu w Algierii, gdzie pracowałam z dziećmi i z młodzieżą. Tam budowałam braterskie relacje z Algierczykami i z ludźmi z różnych narodowości i kultur. W 2014 roku odbyłam juniorat czyli formację przygotowującą do zakonnej profesji wieczystej. Po junioracie wróciłam do Polski, gdzie kontynuowałam studia i posługiwałam w animacji powołaniowo-misyjnej. Złożyłam profesję wieczystą w 2017 roku.
Życie to najpiękniejszy dar Boga. Kocham życie. Wybrałam zawód pielęgniarki, aby dawać życie, bronić go i jak trzeba to walczyć o nie. Bo chwałą Boga - jak powiedział św.Ireneusz jest człowiek w pełni żyjący. Mam tylko jedno życie i pragnę je przeżyć dzieląc je z ludźmi , którzy nie poznali jeszcze miłości Boga. jestem wdzięczna Bogu za dar powołania misyjnego bo dzięki niemu dane mi było żyć i służyć ludziom w Tanzanii (Środkowo-wschodnia Afryka) i 4 lata w sąsiadującej z nią Kenii.A teraz posłana jestem do Polski. Moją pasja oprócz Boga i relacji z ludźmi są góry i dobra muzyka oraz wszystko co piękne ponieważ piękno jest obliczem Boga na ziemi. Motto życiowe: zależy od mojego samopoczucia i zmienia się wraz z wiekiem ale ewangelizacja pozostaje wciąż aktualna gdyż chciwością jest zatrzymać Chrystusa tylko dla siebie...
Pochodzę z małej miejscowości w diecezji tarnowskiej, a z wykształcenia jestem nauczycielem j. francuskiego i hiszpańskiego. Powołanie do służby misyjnej usłyszałam po raz pierwszy już w gimnazjum, ale dopiero na pieszej pielgrzymce na Jasną Górę, Jezus dał mi poznać, że moje powołanie jest również powołaniem do życia zakonnego. Powiedziałam Mu "tak" i prosiłam Go, by mnie prowadził. Zgromadzenie Sióstr Białych spotkałam w czasie moich studiów w Lublinie, a dokładniej dzięki grupie misyjnej działającej przy duszpasterstwie akademickim KUL. W czasie moich podróży i wyjazdów, wielokrotnie spotykałam siostry należące do tego zgromadzenia, a pochodzące z różnych krajów. Zachwycona ich pracą, z biegiem czasu, byłam coraz bardziej przekonana, że właśnie do tego zgromadzenia powołuje mnie Bóg. Niepewność i wątpliwości, które pojawiały się w tym czasie, zostały rozwiane myślą, która przyszła mi w czasie modlitwy: "Bóg sam wystarczy!". Staram się o tym cały czas pamiętać. Wybrałam Jezusa i Jego plan dla mojego życia.
Pochodzę z miejscowości Kanie. Z wykształcenia jestem pielęgniarką. Wiele lat temu usłyszałam w mym sercu wezwanie, aby całe moje życie ofiarować Chrystusowi, głoszeniu Ewangelii i Afryce. Od tego momentu Jezus ciągle zapraszał mnie do odpowiedzi na to wezwanie. Minęło dużo czasu zanim powiedziałam: ''TAK''. Jestem świadoma, że powołanie misyjne, do którego wzywa mnie Chrystus jest przepięknym darem, na który nie zasłużyłam i tajemnicą, której nie jestem w stanie zrozumieć. Dopiero będąc we wspólnocie zrozumiałam, co znaczy opuścić rodzinę, przyjaciół, miejsca tak bardzo mi bliskie. Cokolwiek jednak będę robić, chcę to czynić dla większej chwały Chrystusa. Nie czekałam zresztą długo aby się przekonać, że Bóg daje mi znacznie więcej. Po odbyciu formacji w Polsce wyjechałam do międzynarodowego nowicjatu do Tanzanii. To tam przez półtora roku odkrywałam Boga i powołanie do którego mnie wzywał. Nadszedł w końcu dzień moich pierwszych ślubów w Zgromadzeniu, które miały miejsce w Arusha w Tanzanii, gdzie moje „TAK” rozbrzmiało jeszcze mocniej. Po pierwszych ślubach zostałam posłana do Malawi, aby tam pracować w szpitalu misyjnym. Spędziłam tam trzy lata. Był to dla mnie wspaniały, bogaty w doświadczenia czas. Później przyjechałam do Polski na studia i od września 2021 przebywam w Malawi, gdzie pracuję w centrum dla chłopców ulicy, Tikondane.