W regionie Sahelu, położonym na południe od Sahary, postępujące pustynnienie zagraża domom oraz terenom uprawnym.
Aby przeciwdziałać rozprzestrzenianiu się pustyni, zainicjowano szeroko zakrojony Panafrykański Plan. Mieszkańcy całego regionu wspólnie sadzą „Wielki Zielony Mur”, mając nadzieję na spowolnienie tego procesu. Projekt rozpoczął się w 2007 roku i angażuje wszystkie państwa sąsiadujące z Saharą.
Do 2024 roku odtworzono około 30 milionów hektarów terenów zdegradowanych, co stanowi 30% wyznaczonego celu. Projekt tej skali mierzy się jednak z licznymi wyzwaniami, takimi jak niedobór finansowania, plagi szarańczy, a także – co w ostatnich latach stało się szczególnie niepokojące – zagrożenia terrorystyczne oraz brak stabilnego przywództwa politycznego.
Więcej informacji można znaleźć na stronie Wikipedii poświęconej projektowi „Great Green Wall”.
W Mauretanii nasze siostry od wielu lat angażują się w sadzenie drzew, współpracując z lokalnymi stowarzyszeniami oraz mieszkańcami różnych wyznań religijnych.
Najnowszy projekt został zrealizowany wraz z nauczycielem języka hassanija, Khaledem Hanevim, który – dowiedziawszy się o działalności związanej z sadzeniem drzew – zwrócił się do nich w imieniu szkoły, do której uczęszczają jego dzieci.
Jako przewodniczący Komitetu Rodziców, Khaled Hanevi od trzech lat niestrudzenie działa na rzecz poprawy warunków życia dzieci i nauczycieli w szkole. Doprowadził instalację wodną wyposażoną w kran i regulator ciśnienia oraz zachęca rodziców do wspólnego finansowania utrzymania szkoły. Po tych działaniach pojawił się pomysł poprawy otoczenia szkoły i uczynienia go bardziej przyjaznym poprzez sadzenie drzew.
Współpraca została podjęta pod warunkiem przeprowadzenia spotkań we wszystkich klasach, mających na celu uwrażliwienie dzieci ze szkoły podstawowej na pilną potrzebę ochrony naszej Matki Ziemi. Ponieważ jest to szkoła państwowa, a nauka odbywa się w języku arabskim, zajęcia prowadzono w języku hassanija. W rezultacie 400 uczniów uczestniczyło w godzinnych warsztatach edukacji ekologicznej.
„Mamy piękny kraj ze wspaniałymi wydmami i rezerwatami przyrody, jednak nasze środowisko cierpi z powodu śmieci, zanieczyszczenia powietrza i mórz, braku opadów oraz podnoszącego się poziomu oceanów…”
Dzieci, odpowiednio do swojego wieku, aktywnie uczestniczyły w rozmowach na temat przyczyn degradacji naszej planety, a przede wszystkim w poszukiwaniu rozwiązań, które mogłyby pomóc ją uzdrowić – mimo że jest już poważnie zniszczona.
Na pytanie:
„Kto chce zostać Lekarzem Planety i pomagać jej wrócić do zdrowia?”,
wszystkie ręce uniosły się w górę. Dzieci zobowiązały się wyrzucać śmieci do koszy, a nie obok nich, odmawiać przyjmowania plastikowych toreb na targu oraz uczestniczyć w sadzeniu drzew na terenie szkoły. W każdej klasie obecni byli nauczyciele, którzy pomagali wyjaśniać dzieciom znaczenie tych działań.
Następnie rozpoczął się drugi etap projektu. Agronom dokonał oględzin terenu, aby określić, jakie gatunki drzew będą najbardziej odpowiednie. Kolejno grupa mężczyzn przygotowała 25 dołów i wypełniła je nawozem naturalnym.
6 kwietnia, przy udziale uczniów klas szóstych, uroczyście posadzono 25 drzew na szkolnym dziedzińcu. Agronom przypomniał dzieciom o licznych korzyściach płynących z obecności drzew. Każde drzewo zostało posadzone przez jedno dziecko, które otrzymało odpowiedzialność za jego podlewanie i ochronę. Drzewom nadano imiona dzieci, co było dla nich powodem wielkiej dumy.
Oby drzewa szybko rosły, zapewniając dzieciom cień podczas przerw, i oby pozostały żywym symbolem zobowiązań, jakie podjęły dzieci, stając się „lekarzami” naszej planety.
Wspolnota Siostr Misjonarek NMP Krolowej Afryki, Nawakszut, Mauretania