Nasza Kapituła Generalna rozpoczęła się 30 kwietnia i potrwa do 20 maja. Kapituła jest moderowana przez o. Yago Abeledo, Misjonarza Afryki (M. Afr.)  i s. Selinę Mbuli, Siostrę Miłosierdzia. Duchowym towarzyszem Kapituły jest o. David Sullivan, M. Afr.

 

W tym czasie delegatki i przedstawicielki z różnych kontynentów podsumują to, czym żył Instytut od ostatniej Kapituły, która odbyła się  w 2017 roku. Siostry będą przygotowywały plany na najbliższą przyszłość Zgromadzenia oraz wybiorą Przełożoną Generalną i Radę, która będzie realizowała postanowienia podjęte na Kapitule.

 

Przez całą sobotę, 29 kwietnia, uczestniczki Kapituły wraz z towarzyszącą im ekipą przybywały do Sacrofano w pobliżu Rzymu. Co za radość móc pozdrowić i uściskać siostry, których dawno się nie widziało i spotkać inne, z którymi widziałyśmy się tylko przez Zoom.

 

W niedzielę 30 kwietnia, w święto Matki Bożej Królowej Afryki, siostry zgromadziły się w kaplicy, gdzie s. Carmen Sammut, obecna Przełożona Generalna, otworzyła Kapitułę. Przypomniała nam, że nie jesteśmy same – są z nami nasze siostry i wiele osób –  i podziękowała Bogu za to, co uczynił, czyni i będzie czynił dla Zgromadzenia. Następnie przywołała każdą uczestniczkę Kapituły po imieniu i założyła jej identyfikator na szyję, a siostra odpowiedziała: „Oto jestem”. Później przeszłyśmy w procesji do Sali Kapituły śpiewając „Przyjdź Duchu Święty”.

 

W swoim przemówieniu inauguracyjnym s. Carmen przypomniała słowa papieża Franciszka:

„Przeprowadzenie Kapituły oznacza wspólne chodzenie. Jest to najwspanialsze doświadczenie, jakie możemy mieć: należeć do ludu, który idzie przez historię, a jego Pan idzie wśród nas! Nie idziemy sami. Jesteśmy częścią jednej trzody Chrystusa, która idzie razem.”

 

Odczytała list, który kardynał Joâo Braz z Watykanu skierował do Kapituły, przypominając, że charyzmat jest rzeczywistością żywą; jest życiem, które tworzy i idzie do przodu. Z tego wypływa prawdziwa młodość, bo Duch Święty czyni wszystko nowe.

 

  1. Gosia, która stworzyła logo naszej Kapituły, wyjaśniła, co dla niej znaczy i jak zainspirował ją temat Kapituły:

 

„Przemieniająca miłość Zmartwychwstałego Pana wzywa nas: do wspólnej podróży bez lęku, do pogłębiania naszego charyzmatu we współpracy z innymi oraz do rozszerzania naszego namiotu, rodząc nowe stworzenie”. Logo podkreśla, że w centrum znajduje się miłość Jezusa: serce jest źródłem przemiany nas samych i naszej misji. Ta miłość porusza nas do wolności i do rozciągnięcia rąk na innych, wyrażonych w dwóch osobach. Wspólny pień, który łączy te osoby z Jezusem oznacza jedność i komunię.

 

Częścią logo jest seria dłoni, a przed tym rozważaniem kształt małej dłoni został rozdany obecnym w Sali Kapituły. W tym momencie nastąpiła chwila ciszy, w której każda z nas pomyślała o postawach, którymi szczególnie chce żyć podczas tej Kapituły. Potem napisałyśmy na jednej stronie dłoni swoje imię, a na drugiej swoje zobowiązanie do życia tymi postawami. Następnie dłonie zostały umieszczone na logo z przodu sali. Wszystkie dłonie, z dołączonymi do nich zobowiązaniami, tworzą piękny i wymowny obraz.

 

Podczas Eucharystii otwierającej Kapitułę, o. David Sullivan podkreślił, że nasz prosty tytuł „siostra” jest tytułem prawdziwym, ponieważ naszym powołaniem jest bycie siostrami Jezusa Chrystusa, naszego starszego Brata, i siostrami wszystkich kobiet i mężczyzn na świecie. Jako siostry jesteśmy wezwane do życia w głębokiej solidarności z Jezusem, i w solidarności z ludźmi, którymi się opiekujemy. Kiedy spotykamy ludzi, którzy cierpią z powodu różnego rodzaju trudności (ekonomicznych, społecznych, politycznych, medycznych i innych), oni nazywają nas „siostrami” i to jest właśnie to, do czego jesteśmy powołane – aby być dla nich.

 

Popołudnie było poświęcone Procedurze Kapituły. Wymagane postawy osobiste to: postawa modlitewna i kontemplacyjna, duża samoświadomość obecności, wysoki poziom szacunku i poważania dla innych, poczucie własnej niepełności, dynamiczna koncepcja misji i poufność we wszystkim, co jest omawiane w trakcie Kapituły.