13 stycznia 2024 r
Siostry Misjonarki NMP Królowej Afryki
SOBOTNA MISYJNA – KRAJ ZWANY BHARATEM (INDIE)
To był dzień pełen kolorów: koloru nieba wypełnionego mżawką i niechętnymi opadami śniegu, koloru twarzy i strojów ludzi zgromadzonych w domu Sióstr, koloru serc i dusz wszystkich, których to zgromadzenie wzbogaciło. Szare niebo, biały śnieg, jasnozielone sari, ciemna opalenizna afrykańskich artefaktów, rumiane policzki rozgrzewających serce uśmiechów, niebieska smuga biegnącego wesołego dziecka eksplorującego pokój. To był naprawdę kolorowy dzień.
Zgodnie z tradycją przyjaciele i towarzysze Sióstr Misjonarek Najświętszej Maryi Panny Królowej Afryki zebrali się w domu formacyjnym w sobotę 15 pierwszego miesiąca Nowego Roku 2024, aby podzielić się historiami o bożonarodzeniowych tradycjach, przedstawić nowoprzybyłym międzynarodowy komitet studentów i wysłuchania dwóch prezentacji. W tym miesiącu mieliśmy przyjemność wysłuchać Blessy Kurian, umiejętnie wspomaganej przez swoje przyjaciółki Weronikę i Nishant, która wprowadziła publiczność w cud krainy zwanej przez swoich mieszkańców „Bharatem”, czyli ważnego historycznie, kulturowo różnorodne i tętniące życiem Indie.
W prezentacji PowerPoint, której towarzyszyły pięknie wybrane filmy i narracja Blessy, publiczność poznała niezliczone języki używane w Indiach, których jest co najmniej 1000, w tym kilka lingua franca, takich jak hindi, tamilski i sanskryt. Byliśmy także pod wrażeniem zasięgu geograficznego kraju, który z łatwością przyćmiewa dużą część Europy i obejmuje lodowate pasma górskie, zachęcające jeziora, zarówno piaszczyste, jak i białe pustynie, tętniące życiem miasta, malownicze wiejskie strony i wspaniałe owoce cywilizacji, które rozwinęła się wokół rzek Indus i Ganges. Byliśmy pod wrażeniem żywotności świąt obchodzonych w Indiach, takich jak Diwali przy świecach, radość płynąca z Festiwalu Kolorów i różnorodne podejście do Bożego Narodzenia. Błędem byłoby nie wspomnieć także o bogatym dziedzictwie kulinarnym, jakie Indie obdarzyły świat, znane z przypraw, curry, owoców i warzyw, ziół oraz pomysłowych ciast. Indie ukazano jako krainę przesiąkniętą historią, kulturą, cnotami i mnóstwem błogosławieństw danych przez Boga, za co jesteśmy wdzięczni.
Część pytań skierowanych do prelegentów dotyczyła historii Indii pod obcą okupacją przez imperium brytyjskie i mongolskie, czynników stojących za powstaniem Pakistanu oraz obecnych interakcji pomiędzy hinduizmem i islamem oraz zrozumienie hinduskiej filozofii religijnej, dobrze omówione przez Nishanta. Następnie goście mogli mieszać się, rozmawiać i cieszyć się swoim towarzystwem, podczas gdy kolorowa atmosfera spotkania rozprzestrzeniła się po pomieszczeniu.
Druga prezentacja s. Victorii Gaa na temat „Życia międzykulturowego” dodała smaczku naszemu spotkaniu. Rzuciło to więcej światła na to, dlaczego Siostry Misjonarki Najświętszej Maryi Panny Królowej Afryki z przyjemnością otwierają szeroko swoje drzwi ludziom z różnych krajów i kultur, co jest widoczne podczas naszego dzisiejszego spotkania.
Siostra Wiktoria, członkini wspólnoty lubelskiej w Polsce, jest Siostra Misjonarką NMP Królowej Afryki, zgromadzenia Sióstr Zakonnych Misjonarek obecnych na 3 kontynentach: Afryce, Ameryce i Europie. Żyją we wspólnotach międzykulturowych i międzynarodowych. Zycie i służba we wspólnotach międzykulturowych jest ważnym aspektem ich charyzmatu, niemal częścią ich DNA. Żyjąc w międzykulturowości siostry wzrastają w otwartości i szacunku dla każdej kultury, uczą się nawiązywać głębokie relacje z ludźmi różnych kultur i narodów.
Ponieważ nic dobrego nie przychodzi łatwo, s. Wiktoria nie ukrywała trudności z jakimi musiała się zmierzyć w tym aspekcie życia charyzmatem zgromadzenia. Życie międzykulturowe jest zamierzone i stanowi wyzwanie, ponieważ wymaga dużej wolności wewnętrze aby pozwolić oddawania tego co znane, aby przyjąć to co nowe, inne, a ludziom znacznie bardziej odpowiada jednolitość, to co znane , ludzie wokół nas, którzy wyglądają i mówią jak ja, nie zagrażając moim granicom. Miała dość odwagi, aby podzielić się swoimi osobistymi zmaganiami związanymi z przeżywaniem tego wymiaru charyzmatu, zwłaszcza na początkowych etapach swojego życia misyjnego.
Podsumowując, Siostra Wiktoria wezwała wszystkich, aby opuścili swoją strefę komfortu i spotkali drugiego, który może być tak różny ode mnie, ponieważ Bóg tego od nas chce. Posłał Swojego Syna Jezusa, aby dać nam przykład, stając się jedno z nami i Jednym z nas. W J 4,3-9 Jezus przekroczył kulturowe granice swoich czasów, aby być włączającym.
To piękne, ale wymagające wystąpienie zakończyło się wspólnym odmówieniem „Modlitwy do Stwórcy” Papieża Franciszka.
Niedługo potem podano lunch, przygotowany przez Blessy i jej przyjaciół. Zostaliśmy poczęstowani kremową i przepyszną sałatką, kuszącymi kotletami, wspaniałym curry i ryżem przygotowanym z ciepłych serc. Rozmowa przy stole była entuzjastyczna i wesoła, gdyż społeczność mogła się lepiej poznać, szczególnie ciesząc się obecnością przybyszów, takich jak rodzina Roberta Niyibizi, która niedawno wyemigrowała do Lublina, oraz Daniel Njama, kenijski student KUL mieszkający przy Konstantynowej 1B.
Na zakończenie dnia wszyscy bawiliśmy się przy muzyce dzięki uprzejmości różnych DJ-ów, którzy podczas całego popołudnia grali muzykę indyjską, polską, kenijską, Zimbabwe oraz wybrane utwory z różnych innych krajów. Dzień, który zaczął się kolorowo zakończył się również kolorem przyjaźni, pokoju i uznania dla radości życia w Indiach.
Jak to jest typowe dla programu Sobót Misyjnych, dzień był bogaty i udany, za co dziękujemy Bogu i wszystkim, których praca i obecność to umożliwiły. Szkoda, że musieliśmy się rozstać, ale z niecierpliwością czekamy na wszystkie spotkania, jakie przyniesie rok 2024.
Aloysiusa Mainę,
Licencjat z teologii systematycznej, student KUL,
Kenijczyk i Przyjaciel Sióstr Misjonarek Matki Bożej Afryki
13th January 2024
Missionary Sisters of Our Lady of Africa
JANUARY SATURDAY MISSION – THE LAND THAT IS CALLED BHARAT (INDIA)
It was a day of colour. Colour in the sky filled with drizzle and reluctant snowfall, colour in the faces and attire of the people who gathered at the Sisters’ House, colour in the hearts and souls of all who were enriched by the gathering. The gray skies, the white snow, the pale green saris, the dark tans of the African artefacts, the ruddy cheeks of heart-warming smiles, the blue running streak of a playful child exploring the room. It was truly a day of colour.
As is tradition, friends and comrades of the Missionary Sisters of Our Lady of Africa gathered at the formation house on the Saturday of the 13th of the first month of the New Year, 2024, to share stories of the Christmastime exploits, to introduce newcomers to the international student committee and to listen to the two presentations. This month, we had the pleasure to listen to Blessy Kurian, ably assisted by her friends Weronika and Nishant, who immersed the audience in the wonder of the land that is called ‘Bharat’ by its people, that is, the historically significant, culturally diverse and vibrant India.
In a PowerPoint presentation accompanied by beautifully selected videos and narration by Blessy, the audience learned about the myriad languages spoken in India, numbering at least 1,000, with several lingua franca such as Hindi, Tamil and Sanskrit. We were also impressed by the geographical expanse of the country, which easily dwarfs a large section of Europe, and includes icy mountain ranges, inviting lakes, both sand and white deserts, bustling cities, picturesque country sides, and the glorious fruits of civilizations that developed around the rivers Indus and Ganges. We were wowed by the vivacity of festivals celebrated in India such as the candle-lit Diwali festival, the joy of the festival of Colours and the diverse approaches to Christmas. It would be amiss to also not mention the rich culinary heritage that India has gifted to the world, as it is known for its spices, curries, fruits and vegetables, herbs and ingenious pastry dishes. India was presented as a land effervescent with history, culture, virtue and a plethora of God-given blessings, for which we remain grateful.
Some of the questions addressed to the presenters dealt with the history of India under foreign occupation by the British and Moghul empire, the factors behind the creation of Pakistan and the present interactions between Hinduism and Islam and the layman’s understanding of Hindu religious philosophy, well addressed by Nishant. Guests were then able to mingle, chat and enjoy each other’s company as the colourful vibes of the gathering infused through the room.
The second presentation on, “Intercultural Living” by Sr. Victoria Gaa added more flavor to our gathering. It threw more light on why the Missionary Sisters of Our Lady of Africa take pleasure in opening their doors widely to people of different countries and cultures as it was visible in our gathering today.
Sr. Victoria, a member of the Lublin community here in Poland, is a Missionary Sister of Our Lady of Africa, a congregation of religious Missionaries living in 3 continents: Africa, America and Europe. They live in intercultural and international communities. Hence, intercultural living is an important aspect of their charism, almost a part of their DNA. In living interculturality, the sisters grow in openness and respect for each culture and learn how to develop deep relationships with people of different cultures and nations.
As nothing good comes easy, Sr. Victoria did not hide the difficult reality of living this aspect of the charism. Intercultural living is intentional and it is challenging due to the fact that it demands a lot of letting go but human beings are much more comfortable with uniformity, people around us who look and talk like us without threatening our boundaries. Sr. Victoria shared her personal struggles of living this dimension of the charism, especially at the initial stages of her missionary life.
In conclusion, Sr. Victoria challenged all to move out of their comfort zones to encounter the other who might be so different from them, simply because God wills it. He sent His Son Jesus to show us an example of community – by becoming one with us and one of us. In Jn 4:3-9, in his encounter with the Samaritan woman, we see that Jesus went beyond the cultural boundaries of his time in order to be inclusive. This beautiful but challenging presentation was concluded by reciting together, “The Prayer to the Creator” composed by Pope Francis.
It was not too long after that lunch was served, prepared by Blessy and her friends. We were treated to a creamy and scrumptious salad, tantalizing cutlets, a wonderful curry and rice made with warm hearts. The conversation around the dinner table was enthusiastic and merry, as the community was able to get to know each other, in particular enjoying the presence of newcomers like Robert Niyibizi’s family, recently emigrated to Lublin, and Daniel Njama, a Kenyan student of KUL staying at Konstantynow 1B.
To cap of the day, we all enjoyed some music courtesy of various deejays, who played Indian music, Polish music, Kenyan music, Zimbabwean music and selections from various other countries as we all danced the afternoon away. A day that began in colour certainly ended in colour, the colour of friendship, peace and appreciation of the joie de vivre of India.
As is typical of the Saturday Mission program, the day was a success, for which we thank God and all whose work and presence made it possible. It was a pity when we had to part ways but we look forward to all the gatherings that 2024 has to offer.
By Aloysius Maina,
Licentiate in Systematic Theology Student, KUL,
Kenyan and Friend of the Missionary Sisters of Our Lady of Africa.
