Aktualności

Wystawa „Oblicza Afryki w sztuce”

W sobotę, 6 grudnia o godz. 16:00 serdecznie zapraszamy na wyjątkowe wydarzenie – wystawę „Oblicza Afryki w sztuce”. To doskonała okazja, aby zanurzyć się w bogactwie kultur, tradycji i artystycznych inspiracji płynących z Afryki. Podczas spotkania będzie można nie tylko poznać historię powstania samej wystawy oraz znaczenie prezentowanych prac, lecz także porozmawiać z Siostrami, które od lat posługują na misjach.

W kameralnej, otwartej atmosferze uczestnicy będą mogli wymienić się własnymi doświadczeniami, zadać pytania, a także po prostu spędzić czas w dobrym, życzliwym towarzystwie. To idealny moment, by zatrzymać się na chwilę i odkryć piękno oraz różnorodność afrykańskiego dziedzictwa.

Podczas wydarzenia dostępne będą również pamiątki–cegiełki, z których dochód zostanie przeznaczony na wsparcie domów dziecka prowadzonych przez nasze Siostry. Każdy zakup to realna pomoc oraz gest solidarności z najmłodszymi, którzy dzięki temu mogą otrzymać bezpieczne schronienie i szansę na lepszą przyszłość.

Zapraszamy wszystkich – zarówno stałych bywalców naszych spotkań, jak i osoby, które po raz pierwszy chcą poznać naszą działalność. Do zobaczenia!

Oblicza Afryki w sztuce – Wernisaż

Wystawa „Oblicza Afryki w sztuce” zaprasza w barwną podróż przez kontynent pełen życia, różnorodności i twórczej energii. Ukazuje piękno Afryki – jej kulturę, pomysłowość mieszkańców oraz siłę, która rodzi nadzieję i inspiruje.

Prezentowane eksponaty – przedmioty codziennego użytku, instrumenty muzyczne, tradycyjne stroje i wiele innych – to wyjątkowe, ręcznie wykonane dzieła, w których ukryta jest historia, tradycja i serce ich twórców. Tętniące barwami i symboliką, emanują ciepłem, radością i energią, zapraszając do odkrywania bogactwa afrykańskiego dziedzictwa.

Zbiory pochodzą z kolekcji Sióstr Misjonarek NMP Królowej Afryki, zwanych Siostrami Białymi. Zgromadzenie to od lat obecne jest w piętnastu krajach Afryki, gdzie siostry dzielą codzienne życie, troski i radości z lokalnymi społecznościami. W swojej misji spotykają ludzi, którzy zachwycają wewnętrznym bogactwem, talentem i siłą ducha.

Jednym z ważnych zadań Sióstr Misjonarek jest promowanie i ochrona rodzimej kultury. Siostry dostrzegają piękno w każdym człowieku, wspierając rozwój jego talentów i mądrości, by mogły rozkwitać w codziennym życiu i budować wspólne dobro.

źródło: https://csklublin.pl/wydarzenia/oblicza-afryki-w-sztuce-wernisaz-csk/

Oblicza Afryki w sztuce | CSK
25.10.2025 r. – 08.03.2026 r.
Wystawa dostępna w godzinach otwarcia budynku: 8.00-21.00
Foyer Sali Kinowej
Wernisaż: 24.10.2025 r. godz. 19:00
Wstęp bezpłatny

„Misjonarze nadziei pośród narodów” – orędzie papieża Franciszka na Światowy Dzień Misyjny 2025

Jeszcze przed swoją śmiercią papież Franciszek pozostawił Kościołowi wyjątkowe przesłanie — orędzie na 99. Światowy Dzień Misyjny, który obchodzimy w tym roku 19 października. Orędzie zatytułowane „Misjonarze nadziei pośród narodów” to swoisty duchowy testament Papieża, który przez całe swoje pontyfikaty przypominał, że chrześcijanin nie może zamknąć się w sobie, ale jest wezwany, by wychodzić ku innym, niosąc im Ewangelię i nadzieję.

Franciszek pozostawił nam słowa, które dziś — po jego odejściu — brzmią z jeszcze większą mocą: wzywają, by każdy ochrzczony stał się świadkiem Bożej miłości w świecie pełnym niepokoju, konfliktów i zwątpienia.

1. Jezus – źródło i wzór misji nadziei

Papież przypomina, że misja Kościoła ma swoje źródło w Jezusie Chrystusie, posłanym przez Ojca i namaszczonym Duchem Świętym, by głosić ubogim dobrą nowinę i „obwieszczać rok łaski Pana”.

„Jezus przeszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich” — przypomina Ojciec Święty, wskazując, że to właśnie On jest pierwszym i największym misjonarzem nadziei.

Chrystus głosił Ewangelię nie słowem, lecz życiem — przez bliskość, uzdrowienie i przebaczenie. W Nim każdy misjonarz znajduje źródło swojej siły i odwagi, szczególnie wtedy, gdy droga staje się trudna i niezrozumiała.

2. Kościół – wspólnota, która niesie nadzieję

Franciszek zachęca, by spojrzeć na Kościół nie jak na instytucję, lecz jak na wspólnotę w drodze, która dzieli radości i cierpienia ludzi wszystkich narodów:

„Radość i nadzieja, smutek i lęk ludzi w naszych czasach… są również radością i nadzieją, smutkiem i lękiem uczniów Chrystusa.”

Być misjonarzem nadziei to być z ludźmi — blisko ich życia, ran i marzeń. Kościół ma iść z nimi, słuchać, pocieszać i świadczyć o Bogu, który nie opuszcza człowieka. Papież podkreśla, że misja zaczyna się zawsze od serca zdolnego do empatii i współczucia.

3. Nadzieja rodzi się ze zmartwychwstania

Źródłem misyjnej odwagi jest zmartwychwstały Chrystus. Papież pisze:

„Zmartwychwstały i chwalebny Chrystus jest głębokim źródłem naszej nadziei. Dlatego możemy mówić, że głoszenie Ewangelii jest przekazywaniem nadziei, która nigdy nie zawodzi.”

Misjonarz nie niesie więc własnych słów, ale doświadczenie spotkania z żywym Jezusem. Jego moc i radość rodzą się z modlitwy, Eucharystii i wspólnoty — to one sprawiają, że misja jest płodna duchowo.

4. Misja w sercu świata – wezwanie do Sióstr misjonarek

Dla Sióstr Białych Misjonarek Afryki to orędzie jest szczególnym zaproszeniem do odnowienia misyjnego zapału. Papież przypomina, że prawdziwa misja nie polega na wielkich dziełach, ale na codziennym byciu znakiem nadziei: przez cierpliwość, obecność, służbę i modlitwę.

W świecie, w którym często brakuje sensu i pokoju, każda siostra, każdy misjonarz, każdy świecki apostoł może być „iskrą nadziei”, która rozpala w innych wiarę w dobro.

Franciszek kończy swoje orędzie modlitwą, by Kościół „z nową gorliwością i radością” niósł światu Ewangelię. Niech te słowa staną się zachętą, by każdego dnia odnawiać w sercu misyjne „tak” – i z prostotą oraz ufnością być misjonarkami nadziei pośród narodów.

Pełny tekst orędzia tutaj:
https://www.vatican.va/content/francesco/pl/messages/missions/documents/20250125-giornata-missionaria.html

Sobota misyjna w Październiku

Wszystkich zainteresowanych tematyką misji, spotkaniem z drugim człowiekiem, kulturą, językiem, rozeznającym swoje powołanie w Kościele zapraszamy na spotkanie inauguracyjne. W programie Eucharystia, pochylenie się nad Orędziem Papieża na Światowy Dzień Misyjny. Nie zabraknie wspólnych rozmów i będzie możliwość prac artystycznych na rzecz misji. Zapraszamy.

We invite all those interested in the topic of missions, meeting with others, culture, language, and discerning their vocation in the Church to the inaugural meeting. The program includes the Eucharist and a reflection on the Pope’s Message for World Mission Day. There will be time for shared conversations, and an opportunity to engage in artistic work in support of missions. We warmly invite you to join us.

Różaniec misyjny

rozaniec-misyjny
Różaniec misyjny
– Różaniec zrobiony w ten sposób, aby każdy dziesiątek poprzez inny kolor symbolizował jeden z kontynentów.  Kolor zielony – Afrykę – nawiązuje do zieleni afrykańskich lasów tropikalnych; Kolor czerwony – Amerykę – podkreśla kolor skóry Indian, rdzennych mieszkańców Ameryki; Kolor biały – Europę – oznacza kolor skóry Europejczyków; Kolor niebieski – Oceanię – symbolizuje wody Oceanu Spokojnego, na którym rozsiane są rozliczne wyspy; Kolor żółty Azję – przypomina ludy Azji.

TAJEMNICE RADOSNE (poniedziałki i soboty)

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Pan przed Wcieleniem poprosił o zgodę Maryję. Nas także prosi o współpracę, aby wszyscy ludzie poznali Mesjasza i przyjęli Jego orędzie zbawienia.

Nawiedzenie Świętej Elżbiety

Po cudownym Zwiastowaniu Maryja zaraz wyruszyła w drogę, aby pomóc Elżbiecie.
Miłość  bliźniego jest dowodem miłości do Pana Boga. Największa miłość to ta, która daje siostrom i braciom wiarę i łaskę. Świadectwo wiary, dar miłości są środkami do ewangelizacji świata.

Narodzenie Pana Jezusa w Betlejem

Słowo przychodzi do nas, żeby powiedzieć człowiekowi o swojej nieskończonej miłości i wyzwalać  go z jakiekolwiek formy niewoli oraz pomóc mu żyć w wolności dziecka Bożego.
Jezus narodził się dla wszystkich, ale miliony ludzi żyją tak, jakby On się nigdy nie narodził.
Módlmy się, aby każdy człowiek poznał Jezusa Chrystusa.

Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

Jezus objawia się jako oczekiwany Mesjasz, to znaczy ten, który dokona dzieła zbawienia.
Musimy być światłością świata i odważnymi świadkami Ewangelii. Każdy nasz czyn może stać się głoszeniem Pana Jezusa, jeśli będziemy przeżywać życie zgodnie z prawem, jakiego Jezus nas nauczył, prawem miłości wszystkich sióstr i braci.

Znalezienie Pana Jezusa w świątyni

Jezus ma tylko jedną myśl: podobać się Ojcu i wypełnić zgodnie z Jego wolą plan zbawienia.
Nasze całkowite tak powiedziane Bogu w chwilach wesołych i smutnych przyniesie zbawienie wielu siostrom i braciom.

TAJEMNICE BOLESNE (wtorki i piątki)

Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Jezus w czasie agonii, widząc grzechy wszystkich ludzi i ich niewdzięczność, przeżył chwile zwątpienia w owocność swojej misji zbawienia. Złączmy nasze cierpienia z Jego cierpieniami, tak by Ewangelia była głoszona wszystkim narodom i została przyjęta przez wszystkich ludzi.

Biczowanie Pana Jezusa

Jezus mimo trudności nie rezygnuje ze swojej misji. Znosi cierpliwie zniewagi i poddaje się biczowaniu.
Nasze umartwienia złączone z cierpieniem Jezusa będą źródłem obfitych łask dla wielu ludzi.

Cierniem ukoronowanie

W zniewagach i naigrywaniu się z Chrystusa oprawcy nieświadomie głoszą, że jest On królem.
Cechą Chrystusa jest służenie, poddanie się bezmyślności ludzi- do końca, z bezinteresownej miłości. Postarajmy się także „poświęcić” służbie dla naszych sióstr i braci, tak aby miłość mogła odnowić świat.

Dźwiganie krzyża

Jezus, który niesie krzyż, staje się nadzieją dla każdego z nas w godzinie próby. Dla wielu sióstr i braci, którzy nie znają Chrystusa, jest to czas męki i ich drogi są Kalwarią bez wyjścia. Módlmy się aby przybywało misjonarzy gotowych wskazać im drogę wiary.

Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Jezus umiera dla zbawienia wszystkich. Ma ramiona otwarte, jakby chciał objąć całą ludzkość. Krzyż wzywa nas. Nie wystarczy, byśmy nazywali siebie chrześcijanami. Musimy żyć tajemnicą krzyża.

TAJEMNICE CHWALEBNE (środy i niedziele)

Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Popatrzmy na spotkania Pana Jezusa po Zmartwychwstaniu z Jego uczniami – zamiast radości i szczęścia na ich twarzach maluje się strach, smutek, niewiara i rozpacz!
Niech łaska tajemnicy Zmartwychwstania będzie drogą ku lepszemu poznaniu Jezusa.
Czy możemy być spokojni na myśl o milionach ludzi, którzy nie mają jeszcze udziału w tym wielkim darze?

Wniebowstąpienie Pana Jezusa

W domu Ojca Jezus przygotował miejsce dla każdego człowieka, ale nie wszyscy jeszcze o tym wiedzą. Dlatego też przed wstąpieniem do nieba Pan powiedział: ”Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię”. To przykazanie odnosi się do nas wszystkich – nasze życie jest dla wielu jedyną Biblią, którą czytają.

Zesłanie Ducha Świętego

”Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden. Wszyscy też zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2, 1 – 4).

Wydarzenie zesłania Ducha Świętego przypomina o narodzinach Kościoła i o łasce usłyszenia przez tak wielu ludzi ?w ich własnych językach? Dobrej Nowiny. Niech wiara w Chrystusa ożywia nadzieję na nowe Zielone Święta, aby jeszcze wielu mogło usłyszeć ewangelię życia i prawdy.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (dogmat Kościoła)

Złączona z Jezusem w swoim ziemskim życiu Maryja trwa z Nim w niebie. Świadomość, że obok Pana mamy też Matkę, rodzi ufność w sercu chrześcijan. To Matka pociąga nas, nawraca i prowadzi do Chrystusa.

Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi

”Potem wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” (Ap 12, 1).

Chwała Maryi w niebie jest uwieńczeniem Jej drogi do świętości, którą realizowała na ziemi pośród najprostszych wydarzeń. Nie pragnęła niczego więcej, jak tylko iść drogą wskazaną przez Jezusa Chrystusa.
Niech Boża łaska dosięga wszystkich ludzkich serc.

TAJEMNICE ŚWIATŁA (czwartki)

Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

”Tyś jest mój Syn umiłowany” (Łk 3, 22).

”Syn umiłowany”… Zanim Jezus usłyszał te słowa nad Jordanem, zapewne wiele razy słyszał je z ust Maryi podczas ukrytego życia w Nazarecie. Słowo wypowiadane z miłości kształtuje w sercu człowieka wrażliwość na głos Boga.
W encyklice Redemptoris Missio czytamy: ”Przez sakrament chrztu człowiek staje się członkiem mistycznego Ciała Chrystusa i zostaje posłany na krańce ziemi, by głosić Dobrą Nowinę”.
W tej tajemnicy módlmy się, aby ochrzczeni byli dzięki mocy Chrystusa gotowi do budowania królestwa Bożego na ziemi.

Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie

”Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie (…) Rzekł do nich Jezus: Napełnijcie stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi” (J 2, 5.7).

Wielu ludzi na całym świecie spragnionych jest Boga, spragnionych jest obecności drugiego człowieka. W Tygodniu Misyjnym módlmy się gorąco za pośrednictwem Maryi o uwrażliwienie naszych serc na potrzeby misji.

Głoszenie Ewangelii i wzywanie do nawrócenia

”Jezus chodził po Galilei i głosił Ewangelię, mówiąc: Czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1, 14 – 15) Prośmy więc miłosiernego Boga, aby wszystkie narody świata uznały nad sobą panowanie Chrystusa, Króla Miłości, Sprawiedliwości i Księcia Pokoju.

Przemienienie Jezusa na górze Tabor

”A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: Nie opowiadajcie nikomu o tym, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie” (Mt 17, 9).

Jezus przygotowuje w ten sposób zalęknionych uczniów do przeżycia bolesnego momentu męki, poranka Zmartwychwstania i zesłania Ducha Świętego. Dzisiejsi uczniowie, wierni Kościoła i ci, którzy są z dala od Niego, także przeżywają momenty trudne, pełne cierpienia i chwile radosne. Misjonarz powinien być człowiekiem o otwartym i kochającym sercu, aby pomagać ludziom odnajdywać we wszystkich ich doświadczeniach znaki miłości Boga.
Prosimy Cię, Panie, aby świadectwo misjonarzy zaowocowało pragnieniem poznania Jezusa przez niewierzących i poszukujących prawdy.

Ustanowienie Eucharystii

”Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki” (J 6, 51).

W tej tajemnicy objawia się miłość Chrystusa ku człowiekowi. Jednak ta Miłość nie jest kochana, bo większość ludzi nie zna jeszcze Chrystusa. Dlatego Jan Paweł II pisał: ”Nie możemy być spokojni, gdy pomyślimy o milionach braci i sióstr, tak jak my odkupionych Krwią Chrystusa, którzy żyją nieświadomi Bożej miłości” (Redemptoris Missio). Prośmy więc usilnie o wzrost ducha misyjnego w Kościele.

 

Pokój zaczyna się od godności

Od 4 do 8 lutego w Rzymie oraz na całym świecie odbywa się mobilizacja wraz z papieżem Leonem XIV pod hasłem:
„Pokój zaczyna się od godności. Globalne wezwanie do położenia kresu handlowi ludźmi”.

Jest to temat 12. Międzynarodowego Dnia Modlitwy i Refleksji przeciwko Handlowi Ludźmi, obchodzonego co roku 8 lutego, w dniu wspomnienia św. Józefiny Bakhity. Ta sudańska kobieta i siostra zakonna, zniewolona od siódmego roku życia, stała się z czasem uniwersalnym symbolem zaangażowania Kościoła w walkę z handlem ludźmi.

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych szacuje się, że na świecie około 27 milionów osób jest ofiarami handlu ludźmi — głównie kobiet, dzieci, migrantów oraz osób zmuszonych do opuszczenia swoich domów. Jest to złożone i dramatyczne zjawisko, przybierające wiele form — od wykorzystywania seksualnego po pracę przymusową, od służby domowej po przymusowe małżeństwa — które, choć w dużej mierze pozostaje ukryte i niedostatecznie zgłaszane, coraz częściej przybiera nowe formy wyzysku w przestrzeni internetowej.

Każdego roku 8 lutego tysiące ludzi na całym świecie włączają się w Międzynarodowy Dzień Modlitwy i Refleksji poprzez wydarzenia, chwile modlitwy oraz inicjatywy podnoszące świadomość w społecznościach, parafiach i stowarzyszeniach.

W Rzymie, od 4 do 8 lutego, uczestnicy z różnych krajów wezmą udział w serii spotkań formacyjnych i uświadamiających, których zwieńczeniem będzie udział w modlitwie Anioł Pański na Placu św. Piotra wraz z papieżem Leonem XIV.

Włączmy się w to dzieło.

Zobacz:
https://www.siecbakhita.com/
https://www.solwodi.de/seite/482244/about-us.html

(SOLWODI jest dziełem założonym przez śp. siostrę dr Leę Ackermann, Misjonarkę NMP Królowej Afryki – Siostry Białe).

Powołanie bez granic. Historia Siostry Angeli Kapitingany

Siostra Angela Kapitingana pochodzi z Tanzanii. Przez kilka lat pracowała na misjach w Ugandzie, Zambii, Rwandzie, Kenii oraz w Demokratycznej Republice Konga. Przez pięć lat była formatorką nowicjatu w Burkina Faso. Obecnie pełni funkcję Przełożonej Generalnej w Rzymie, we Włoszech.

Zapytaliśmy ją o jej powołanie zakonne.
Oto jej historia:

Odkrywanie mojego powołania nie było łatwe, ale w sercu nosiłam pragnienie dzielenia się wiarą z ludźmi, którzy nie mają rodziny, szczególnie z sierotami. Chciałam pokazać im, że są ważni w oczach Boga.

Bardzo wcześnie straciłam mamę, dlatego chciałam pomóc mojej siostrze, która zrobiła wszystko, abym mogła się uczyć. Ciężko pracowałam w szkole, aż w końcu dostałam szansę pójścia na studia.

Decydujący moment przyszedł wtedy, gdy poczułam w sercu potrzebę wyjścia poza siebie i otwarcia się na innych. To doprowadziło mnie do decyzji o zostaniu siostrą zakonną. Była to trudna decyzja, podjęta wbrew opinii wszystkich, ale dała mi wewnętrzny pokój.

Odwiedziłam co najmniej trzy lub cztery różne zgromadzenia, ale dopiero gdy spotkałam Siostry Misjonarki NMP Królowej Afryki, pomyślałam: „Tak, to jest to”.

Tego dnia zadawałam sobie wiele pytań. Słyszałam dużo o ich historii. Pociągała mnie prostota ich życia, sposób bycia misjonarkami oraz wychodzenia do innych. W tamtym czasie w tej wspólnocie była siostra z Malty, która bardzo dobrze mówiła w moim języku — kiswahili. To zrobiło na mnie ogromne wrażenie.

Poczułam wtedy potwierdzenie: „Mogę tu wstąpić”.

Nigdy nie żałowałam swojego wyboru, mimo wielu trudnych wyzwań, które napotkałam w życiu. Zawsze i wszędzie, gdzie żyłam, towarzyszyła mi radość ze spotkania sióstr i braci zjednoczonych wiarą w Jezusa. Gdziekolwiek jestem, mam wielką rodzinę!

Odkryłam też niezwykłe bogactwo: moje bycie misjonarką zawsze obejmuje moją biologiczną rodzinę. Warto zaryzykować życie dla Boga jako Siostra Misjonarka NMP Królowej Afryki — i będę to czynić aż do śmierci.

Rada dla młodej kobiety szukającej swojego powołania:
Najpierw znajdź kogoś, kto pomoże ci w rozeznawaniu. Dobrze się przygotuj, aby służyć Bogu swoimi talentami, i bądź gotowa spotkać Boga w swoich własnych doświadczeniach.

Dziel się tymi doświadczeniami z innymi z wielką hojnością. Daj Bogu to, co w tobie najlepsze, a On ci to wynagrodzi. Pamiętaj, że Bóg nie ma granic:
„Boga nie da się prześcignąć w hojności”.

Echo ze styczniowej Soboty Misyjnej

To był zimny poranek, ale dla wielu nie stanowiło to przeszkody, by przyjść i spędzić czas razem, budując mosty i burząc mury, które nas dzielą — mury ignorancji, nieznajomości i stereotypów.

Dzień rozpoczęliśmy Mszą Świętą, która przypomniała nam o miłości Boga do człowieka oraz o tym, co w życiu najważniejsze. O Jezusie, który oddał życie za mnie i dla mnie, abym mógł żyć. Był to moment, który nadał całemu dniu szczególny charakter i stworzył piękną, głęboką atmosferę.

Siostra Lucy Nabweteme, misjonarka NMP Królowej Afryki, przybliżyła nam Ugandę — jej historię oraz ważne aspekty życia tego kraju. Opowiedziała również o męczennikach z Ugandy, co było szczególnie poruszające, zwłaszcza że był to czas przygotowań do wyborów prezydenckich w tym kraju. Wszystko to prowadziło do rozmów, dzielenia się doświadczeniami oraz odkrywania piękna, które nosimy w sobie.

W tym samym czasie jedna z uczestniczek, Ariane, przygotowała dla nas niezwykłą ucztę. Mogliśmy spróbować potraw z Rwandy — obiad był naprawdę wyśmienity.

Wspólny posiłek był czasem rozmów o sesji, studiach, życiu codziennym, wydarzeniach w naszych krajach rodzinnych, ale także o świętach — o tym, jak każdy z nas je przeżył i co było w nich najpiękniejsze. Był to moment prawdziwego budowania wspólnoty.

Dzień zakończyliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu. Powróciliśmy do ciszy, w której na nowo mogliśmy usłyszeć o Bożej miłości do każdego z nas oraz o tym, że każdy z nas jest piękny, bo jest dziełem Boga.

Już dziś zapraszamy na kolejną sobotę misyjną w lutym.
Do zobaczenia.

Sign up for our Newsletter

Enter your email and stay on top of things,