Wezwanie do szczęścia – powołanie. Relacja ze spotkania.

14 marca odbyła się kolejna Sobota Misyjna. Z racji panujących warunków ponownie łączyliśmy się za pośrednictwem strony internetowej. Tym razem tematem przewodnim sobotniego spotkania było: Wezwanie do szczęścia – powołanie. Mieliśmy okazję poznać powołanie z perspektywy małżeństwa z 50-letnimi stażem oraz siostry Victorii z Ghany.

Spotkanie było podzielone na 4 części. Podczas pierwszej części ojciec Mateusz Ignacik SJ wprowadził  uczestników w temat powołania. Szczególnie utkwiło mi w pamięci to, że naszym pierwotnym powołaniem jest powołanie do życia i do miłości. Bóg zachęca nas do dialogu i bycia z Nim w stałym kontakcie. Nie przeszkadza nam, nie narzuca niczego, tylko wzywa nas, wspiera w wyborach, pomaga. Jest to bardzo istotne, abyśmy tak myśleli o Bogu w kontekście wybierania, rozeznawania swojego powołania. Ważne jest, aby pytać siebie, gdzie jest mnie więcej, gdzie jest we mnie więcej życia. Na etapie rozeznawania powołania istotne jest, aby przyjąć to, co jest obecnie w naszym życiu: nasze słabości, wady, zdolności, talenty. Zaakceptować swoją historię życia. Kolejny ważny krok to przyjęcie zaproszenia od Boga do walki z naszymi słabościami. Bóg pomoże nam w tej walce, pomoże w przełamywaniu słabości.

W drugiej części spotkania pani Stanisława i pan Kazimierz podzielili się swoim świadectwem powołania do małżeństwa. Mówili o trudnościach, cieniach i momentach kryzysowych w pożyciu małżeńskim. Nie zabrakło również dzielenia się radosnymi i owocnymi doświadczeniami. Widoczne u państwa Wojtasików było to, że obdarowują się nawzajem spokojem, wsparciem, szacunkiem, wyrozumiałością, akceptacją, troską, czułością. Naturalnie, wszystko to było i jest wypracowane przez lata i doświadczenia. Bardzo potrzebny jest nam taki przykład i świadectwo, mówiące o różnych aspektach małżeństwa. Tym bardziej w dzisiejszych czasach, gdy małżeństwo jest instytucją przechodzącą kryzys.

Trzecia część spotkania upłynęła na świadectwie siostry Victorii z Ghany. Siostra skupiła się przede wszystkim na przedstawieniu nam swojego rodzinnego kraju – tradycji, kultury, kontekstu politycznego i przyrodniczego. Wprowadziła nas w zupełnie inny świat. Przepiękne zdjęcia, interesujące opowieści zapewne zostaną uczestnikom w pamięci na dłużej. Siostra Victoria podzieliła się również świadectwem swojego powołania, które było kształtowane od początku jej życia. Istotną rolę w jego odkrywaniu odegrali rodzice siostry, którzy wierzyli Bogu i ufali Mu. To oni przekazali jej wiarę, która umacniała siostrę w znalezieniu swojej życiowej drogi.

Ostatnia część tego dnia poświęcona była czytaniu fragmentu z Ewangelii

oraz dzieleniu się w grupach przemyśleniami, poruszeniami Słowa Bożego.

Było to moje pierwsze doświadczenia związane z uczestnictwem w Sobocie Misyjnej. Bogata tematyka, różnorodność, wartościowi goście, serdeczność i otwartość sióstr dały mi poczucie dobrze spędzonego czasu.

Chciałabym również podziękować każdemu z gości, którzy ubogacili treścią, a przede wszystkim swoimi doświadczeniami to sobotnie spotkanie. Dziękuję też każdemu uczestnikowi za otwartość w dzieleniu się poruszeniami oraz myślami związanymi ze studiowaniem Słowa Bożego. Podziękowania kieruję także na ręce siostry Victorii, Małgorzaty oraz Anafridy za serce oraz profesjonalizm w organizowaniu i prowadzeniu Sobót Misyjnych.

Dominika

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *