Październik 2017

Październik 2017

PAŹDZIERNIK 2017

Intencja ogólna: Za wszystkich pracujących, aby mieli zapewniony szacunek i ochronę swoich praw, a bezrobotnym była dana możliwość przyczynienia się do budowania dobra wspólnego.

POWOŁANI, ABY PRACOWAĆ

Choć rzadko o tym myślimy, praca zawodowa i ta, którą podejmujemy, realizując nasze życiowe obowiązki, ma fundamentalne znaczenie. Celem ludzkiej pracy jest nie tylko zdobycie środków niezbędnych do życia, ale wypełnienie Bożego powołania, w którym Bóg chciał, by człowiek „czynił sobie ziemię poddaną”. Naszą pracą naśladujemy Stwórcę w Jego dziele. Praca zmienia nie tylko przestrzeń i rzeczy wokół nas, ale nas samych. Dobra praca uszlachetnia, praca ponad siły lub oparta na wyzysku degeneruje, niszczy w człowieku to, co jest szlachetne. Praca – wtedy gdy jest dobrze wykonywana, gdy służy innym – daje poczucie własnej wartości. Święta Rodzina z Nazaretu jawi się jako rodzina ludzi pracujących, a sam Jezus jest nazywany „synem cieśli” (por. Mt 13,55), a nawet „cieślą” (Mk 6,3). Zaś święty Paweł ostrzega chrześcijan: „Kto nie chce pracować, niech też nie je!” (2 Tes 3,10). Apostoł odnosi się wyraźnie do pewnych ludzi, którzy
w istocie żyją kosztem innych sióstr i braci.

POTRZEBUJĄCY WSPARCIA

Brak pracy – zwłaszcza wtedy, gdy ma charakter długotrwały – nie tylko uniemożliwia zaspokojenie potrzeb materialnych, ale sprawia, że człowiek czuje się zbędny
i bezwartościowy. Brakowi pracy towarzyszy uczucie wstydu wobec najbliższych i lęk o ich przyszłość. W tych trudnych chwilach – które często boleśnie się przedłużają – nasi bracia
i siostry bardzo potrzebują naszej modlitwy. O taką modlitwę prosi nas papież Franciszek.

Módlmy się w październiku za wszystkich pracujących, aby mieli zapewniony szacunek
i ochronę swoich praw, a bezrobotni otrzymali możliwość przyczynienia się do budowania dobra wspólnego.

tekst: KS. MAREK ADAMCZYK
źródło: Papieskie Dzieła misyjne w Polsce

Enregistrer

SIERPIEŃ 2017

SIERPIEŃ 2017

SIERPIEŃ 2017

Intencja ogólna: Módlmy się za współczesnych artystów, aby ich dzieła, owoc ich talentu, pomagały nam wszystkim odkrywać piękno stworzenia.

Posługa artystów

OTOCZENI PIĘKNEM – NIEWIDZĄCY…

„Piękno zbawi świat” – to zadziwiające zdanie Fiodora Dostojewskiego nie przestaje prowokować do refleksji. Czy rzeczywiście piękno jest konieczne do życia, co więcej – do zbawienia? Czy wobec potrzeb dzisiejszego świata pogrążonego w wojnach, dotykanego licznymi klęskami, nędzą i głodem, piękno nie wydaje się być wartością drugorzędną, wręcz zbyteczną? Cóż nam po zachwycie nad zachodem słońca, świeżością zieleni czy potęgą gór, jeśli nie mamy za co opłacić czynszu, kupić koniecznych lekarstw? Zresztą, te wszystkie troski, zabieganie, konsumistyczna mentalność sprawiają, że nawet już ich nie zauważamy. Nie dostrzegamy ani piękna natury, ani tym bardziej piękna ukrytego w człowieku, koronie stworzenia, które widać w jego oczach, tych niewinnych, dziecięcych, jak i tych zmęczonych życiem czy własnym grzechem…

BÓG ŹRÓDŁEM I CELEM

Autor Księgi Mądrości mówi nam jednak, że to właśnie piękno stworzenia naprawdę otwiera nam oczy (por. Mdr 13,5), ono może nas prowadzić do spotkania i kontemplowania już tu
i teraz Tego, który jest jego źródłem i źródłem wszelkiego dobra, prawdy, życia, naszym Ojcem, naszym Zbawieniem. Trzeba je tylko chcieć zauważać. Żyją pośród nas osoby, które przez swoją wrażliwość i szczególny dar mogą nam w tym pomagać. To na przykład artyści, którzy właśnie to co głębokie, co wymyka się słowu, potrafią uchwycić i wyrazić za pomocą koloru, formy, dźwięku, tak że obraz, rzeźba, muzyka czy inne dzieło sztuki, dotykając naszego wnętrza, może się stać okazją spotkania z samym sobą, z prawdą, a może i drogą do Boga.

tekst: S. ANNA MARIA KUREK PDDM
źródło: Papieskie Dzieła misyjne w Polsce

Enregistrer

Enregistrer

LIPIEC 2017

LIPIEC 2017

LIPIEC 2017

Intencja misyjna: Za naszych braci i siostry, którzy oddalili się od wiary, aby dzięki naszej modlitwie i naszemu ewangelicznemu świadectwu ponownie odkryli obecność Pana bogatego w miłosierdzie oraz piękno życia chrześcijańskiego. O odkrycie Boga miłosiernego

 

NIE BÓJCIE SIĘ!

Odkrycie w drugim człowieku bliźniego – brata lub siostry – jest jednym z owoców dobrze rozpoznanego i szczęśliwego powołania chrześcijańskiego, kapłańskiego, zakonnego
i misyjnego oraz trudnej, ale zawsze wdzięcznej pracy ewangelizacyjnej. Zmartwychwstały jest tego najlepszym przykładem, kiedy zwraca się do kobiet: „Nie bójcie się!” (Mt 28,10).

Dla głęboko wierzącego i żyjącego w komunii z Bogiem chrześcijanina utrata wiary bywa traumą. Inaczej mają się rzeczy z tymi, którzy w Kościele są tylko kibicami, albo jego sympatykami. Jezus nie zostawia ani jednych, ani drugich bez opieki. „Przypowieść o Dobrym Pasterzu” pokazuje, że każdy, kto się zagubił, zbłądził lub świadomie zrezygnował, jest poszukiwany, odnajdywany i niesiony na ramionach Jezusa.

WIERZCIE TYLKO!

Mojemu przyjacielowi w powrocie do wiary pomogło kilka zdań z książki ze świadectwami uzdrowień: „Nie bój się! Wierz tylko! To znaczy zdobądź się na akt wiary. Na nową wiarę. Teraz, a nie później. Teraz, a nie po śmierci. Wiedz, że Jezus zawsze budzi nadzieję wszędzie tam, gdzie się pojawi. To, co ważne dla ciebie, jest ważne i dla Niego” (o. Józef Witko, Nie bój się, wierz tylko).

Dobry Pasterz posyła nas dzisiaj, aby szukać sióstr i braci, którzy oddalili się od wiary. Święty Jakub Apostoł kończy swój list zachętą: „Bracia moi, jeśliby ktokolwiek z was zszedł z drogi prawdy, a drugi go nawrócił, niech wie, że kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, wybawi jego duszę od śmierci i przysłoni liczne grzechy” (Jk 5,19-20).

Módlmy się za naszych braci i siostry, którzy oddalili się od wiary, aby dzięki naszej modlitwie
i naszemu ewangelicznemu świadectwu ponownie odkryli obecność Pana bogatego
w miłosierdzie.

tekst: ks. Zenon Sala
źródło: Papieskie Dzieła misyjne w Polsce