Świeto Tabaski

Widok na Kaidi

Witam Was kochani.

Tym razem chcę podzielić się z Wami wrażeniami z wizyty w Kaidi, u sióstr Franciszkanek Maryi w czasie muzułmańskiego święta Tabaski
Kaidi, jest miastem położonym przygranicznym na południu Mauretanii, na prawym brzegu rzeki Senegal. Jest stolica region Gorgol I jednym z największych miast regionu. Kaidi oddalone jest od stolicy Nouakchott o około 450km. Ze względu na swe położenie geograficzne, miasto znane jest z upałów i wysokich temperatur.  Miasto liczy około 35 000 mieszkańców złożonych z różnych grup etnicznych: Soninke, Maurów białych, Maurów czarnych czy Pelów. Głównym zajęciem mieszkańców tego regionu jest rolnictwo I hodowla bydła, mieszkańców miasta natomiast, handel z sąsiadującym Senegalem czy tez Mali.

A czym jest święto Tabaski?  Święto Tabaski po arabsku L’A-d al-Adha, „święto ofiary” albo inaczej A-d al-Kab’r „duże święto” w przeciwieństwie do l’A-d el-Fitr znanzego jako a-d el-seghir, małe święto. Tabaski jest najważniejszym świętem w Islamie. Święto to nazywane jest Tabaski w krajach Afryki zachodniej i centralnej. Jest ono obchodzone w ostatnim miesiącu roku muzułmańskiego który zamyka pielgrzymkę do Mekki. To święto jest przypomnieniem posłuszeństwa Ibrahima (Abrahama w tradycji żydowskiej) wobec Boga, symbolizowanego przez epizod z Księgi Rodzaju gdzie zgodził sie oddać w ofierze swojego syna jedynego Izmaela (Izaaka w tradycji żydowskiej). Po zaakceptowaniu woli Bożej przez Abrahama Bóg zsyła Archanioła Gabriela który w ostatnim momencie zmienia ofiarę z Izmaela na baranka. Na pamiątkę poddania sie Ibrahima woli Bożej, rodziny muzułmańskie zgodnie z tradycją zabijają baranka w ofierze.

Do Kaidi pojechałam busem, przeładowanym i ludźmi I towarami, z okazji święta, za cenę podwójną, także z okazji święta. W czasie podróży mogłam zobaczyć jak zmienia sie krajobraz z pustyni na sawannę i wyobrazić sobie jak ciężkie jest życie na pustyni. Podróż stwarza okazję poznania relacji międzyludzkich. Kierowcą busa był biały Maur, pasażerami czarni Mauretańczycy. Jeden z młodych chłopaków narzekał że zapłacił podwójnie a siedzi na kontenerze (dodane zamiast siedzeń) i do tego bez obiecanej klimatyzacji. Jego narzekanie skończyło sie na komisariacie w jednej z mijanych wiosek. Kierowca po prostu się zatrzymał i wezwał policję. Rozmowy trwały około godziny, zakończyły się pomyślnie bo cały autobus mężczyzn (kobiet bylo nas tylko dwie) wstawił się za chłopakiem i z okazji święta, bo tak się należy, odbyło się pojednanie zwaśnionych stron. Nie bylo jednak zwrotu nadwyżki kosztów podróży. Właściwie sprawa odbyła się pomiędzy kierowcą a mężczyznami z autobusu bo policjant zwyczajnie odpoczywał pod drzewem.

Siostra Julita z położną, z którą pracuje w szpitalu

W Kaidi przywitały mnie Siostry, a właściwie jedna siostra z Polski, Julita. Siostry Franciszkanki Misjonarki Maryi w Kaidi są od kilku lat. Od wielu lat siostry są obecne w Tufunde, wiosce oddalonej o 80 km od miasta. Są one żywą obecnością Chrystusa w tym społeczeństwie wyłącznie muzułmańskim. Siostry pracują z najuboższymi, chociaż cały ten region jest ubogi, z wyjątkiem niewielkiej liczby bogatych zjeżdżających do rodzinnych stron na święta i aby zebrać opłaty. Siostra Julita pracuje w szpitalu jako położna i jest znana w okolicy. Jest tez kilka małych Julit biegających po mieście. Praca w tamtych temperaturach wahających sie od 45°C do 30°C jest nie lada wyczynem. Siostra opowiadała mi o radościach położnej i wielu dzieciach przyjętych na świat, o spotkaniach i przyjaźniach z ludźmi czy o radości bycia Chrześcijanką wśród Muzułmanów.

Szpital w Kaidi znany jest ze swej architektury, sklepień z XIX wieku wykonanych z materiałów miejscowych. Obecnie szpital jest w rozbudowie, ale sam rzut okiem na pozostałe resztki daje poczucia bycia w jakimś zupełnie innym zakątku świata.

Przed biblioteką z księdzem Patrykiem

Odwiedziłam też misję, gdzie obecnie pozostał jeszcze jeden ksiądz ze Zgromadzenia Księży Duchaczy, ojciec Patryk z Francji.  Prowadzi on bibliotekę dla młodzieży, która przychodzi tam odrabiać lekcje i uczyć się z pomocą książek, luksus, dla większości tutejszych dzieci i młodzieży.
W każdym miejscu jest coś pięknego, w Kaidi to są noce gwiaździste, zapach palonego drewna, cisza, a rano „muzyka” niemalże wsi, bo pełno tam kur, krów, kóz. Śpiąc na tarasie ma się niebo na wyciągniecie reki.

Świąteczny wystrój dzieci

W święto Tabaski, wieczorem, po obiedzie koniecznie z baraniny,  ludzie z całego miasta wyszli na płytę byłego lotniska aby sie spotkać, aby sie pokazać w nowych strojach. Jest zwyczaj ze na to święto ludzie kupują nowe stroje, więc takie wyjście jedyne w roku daje okazje do zaprezentowania sie. Można by pomyśleć ze jest się na jednej z ulic największych miast, kobiety w pięknych kolorowych strojach, wymalowane henną, przyozdobione biżuterią w dużej ilości i często w butach na obcasie. Na szczęście jeżdżą taksówkami bo przecież nie sposób w szpilkach chodzić po piachu. Mężczyźni w nowych bubu uszytych z pięciu metrów materiału,  tak więc jest co trzymać w rekach aby nie podeptać. Odwiedziny rodziny czy znajomych trwają do późna w nocy. To święto trwa w praktyce około tygodnia na prowincji, a oficjalnie trzy dni. Można powiedzieć ze jest to święto spotkania, radości, wspomnień i dobrego jedzenia. Ten ostatni aspekt tutaj, gdzie często tego jedzenia brakuje jest bardzo ważny w czasie święta.

Ze znajomą z Nouakchott, spotkaną na ulicy w Kaidi. Świat jest taki mały…

Trzy dni w Kaidi minęły szybko, dały mi jednak okazję do poznania troszeczkę misji sióstr w szpitalu, w centrum dożywiania dzieci i w bibliotece, tym samym poznania misji naszego Kościoła lokalnego Mauretanii, który jest niewielki liczebnie, ale przecież obecny i żywy Chrystusem pośród Muzułmanów.
W następnym odcinku właśnie o naszym Kościele który przygotowuje się do obchodów 50 lecia diecezji, historii niezwyklej, która otwiera na przyszłość.
Przesyłam Wam wszystkim błogosławieństwo Pokoju i Radości.

S. Celina Natanek, Nouakchott

Zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *