Ewangelia według Afryki

Po wiekach niewoli, głodu, wojen, biedy, chorób i zaniedbywania, Afryka nadal stoi naznaczona krwią lecz nieugięta. Przyjdzie czas, gdy świat zatrzyma się na tyle, by poprosić: „Afryko, naucz jak się modlić”.

Pomóż nam rozpoznawać Mungu yupo –  Bóg jest tutaj – tak jak Ty to czynisz w każdej chwili codziennego życia:
w poszukiwaniu pożywienia
w zbieraniu zboża
w czerpaniu wody
w dzieleniu się posiłkiem
w przyjmowaniu gościa

w przekazywaniu naszym dzieciom
mądrości naszych matek
i dróg naszych ojców
i rad naszych proszków

O Afryko!

Bóg jakoś zapomniał wygnać cię z raju,
Może dlatego, pośród cierpienia płynącego z tysięcy krzyży
i dolin zatopionych we łzach, ty nadal się uśmiechasz
i śpiewasz.
I wierzysz.

My misjonarze, myśleliśmy
że przybyliśmy dzielić się naszą wiarą
nie wiedząc, że przez cały ten czas
Ty przygarniałaś nas jako swoich
i zdobywałaś nasze serca
chrztem swego pragnienia.
Ty, która idziesz drogą krzyża
na każdym  kroku i którą dobrze znasz
prawdę o naszym ostatecznym ukrzyżowaniu,
ogłoś nam dziś
dobrą nowinę o zbawieniu:
z grobowca naszych dobrych intencji
powstaje nowa nadzieja.

Wiersz – medytacja, Ojciec Joseph Veneroso, M.M., Afryka, marzec 1999

Zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *