Papieska intencja ewangelizacyjna na czerwiec 2020

Módlmy się, aby ci którzy cierpią, odnaleźli drogi życia, pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa.

Kim są Ci którzy cierpią? Ludzie złożeni chorobą? Przykuci do łóżka? Pacjenci
w szpitalach? Zapewne. Ich najbliżsi krewni? Także. Ludzie, którym w życiu pod górkę, bo poplątały się relacje w rodzinie, albo stracili pracę? Również. A czy cierpienie nie dotyka samotnych, owdowiałych, sierot? Czy nie rozlało się po całym świecie wraz
z pandemią koronowirusa? Czy nie jest chlebem powszednim mieszkańców ziemi objętych wojnami doświadczanych kataklizmami czy klęskami żywiołowymi? Im więcej stawiamy pytań o cierpienie, tym więcej możemy zauważyć obszarów ludzkiej nędzy
i wymiarów codziennego życia, którym ból nieodłącznie towarzyszy.

Katechizm katolicki w chorobie i cierpieniu widzi poważne problemy wystawiające ludzkie życie na próbę. Wskazuje zarazem podwójną możliwość: choroba może prowadzić zarówno do rozpaczy i buntu przeciw Bogu, ale też może pomóc lepiej rozeznać w swoim życiu to co nieistotne i wrócić do Boga (KKK 1501). Wskazując na współczucie Chrystusa dla chorych, autorzy Katechizmu podliczyli wręcz, że Jezus uzdrawiał ludzi aż z 549 różnych chorób. Leczył tych, którzy przychodzili do Niego sami, tych, których Mu przynosili inni, a nawet tych, o których Mu tylko powiedziano. Ktokolwiek z wiarą się Go dotknął – odzyskiwał zdrowie. Katechizm podpowiada, że
w ten sposób w sakramentach Chrystus nadal „dotyka”, aby nas uzdrowić (KKK 1504).

W czerwcu, miesiącu tradycyjnie poświęconym Sercu Pana Jezusa, papież Franciszek prosi nas o modlitwę, by cierpiący odnaleźli drogi życia, pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa. To czas, gdy nosimy w sobie jeszcze nie zagojoną ranę pandemii. Dla wielu to również czas tęsknoty za sakramentami pojednania i Eucharystii, którą całymi tygodniami mogli przyjmować jedynie duchowo, wzbudzając żal za grzechy i łącząc się z transmisjami liturgii sprawowanych w opustoszałych kościołach. Papieska prośba jest zachętą do modlitwy wstawienniczej za siebie nawzajem. Oby tęsknota za Komunią zaowocowała spotkaniem i pomogła odkryć żywego Boga: bliskiego
i realnego jak ból i cierpienie, a zrazem pocieszającego, podtrzymującego i wiernego
w miłości.

tekst:ks. Józef Polak SJ
źródło: www.ampolska.co

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *