XI Niedziela zwykła, 14 czerwca 2009

Mk 4, 26-34

„Z Królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak.”

To zdanie zaprasza mnie do postawienia sobie pytania: jaką jestem glebą? Czy ziarno Słowa Bożego znajduje we mnie dzisiaj możliwość wzrostu? Jest to również zaproszenie do zobaczenia jak Pan Bóg daje wzrost życiu we mnie poprzez ludzi, zdarzenia, poprzez Jego słowo i Sakramenty Święte.

„Jest Ono jak ziarno gorczycy, gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od innych warzyw.” Pamiętam sytuacje, kiedy nie stać mnie było na pokorę, na zaufanie, na śmierć – czyli to wrzucenie w ziemię, efektem było niezadowolenie, niepokój, smutek.

Z wdzięcznością pamiętam i dziękuję Bogu za te momenty i doświadczenia kiedy przyjęłam przysłowiowe ostatnie miejsce, kiedy ustąpiłam innym ich zdania, nie walczyłam o moje. Wszystkie sytuacje w których przyjęłam w pokorze moją małość, kiedy pozwoliłam trochę więcej umrzeć mojej pysze, dzięki łasce Bożej, stały się źródłem życia i radości dla mnie i dla tych, którzy są wokół mnie.

Życzę Wam i sobie cnoty pokory. Z darem modlitwy, z prośbą o nią

 

s. Celina Natanek

 

 

 

 

Zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *