W Afrykańskim rytmie

„Muzyka afrykańska wyraża szczęście, ale i smutek po zmarłym, zachwyt i dumę, dodaje otuchy i zagrzewa do walki, jest potrzebą każdego Afrykanina, nie tylko, kiedy odpoczywa i ma ochotę na zabawę. Rytmiczne dudnienie bębnów, hałaśliwe zawodzenie śpiewaków, dźwięk, instrumentów i dynamiczny taniec są obecne podczas uroczystości rodzinnych i plemiennych. Muzyka tworzy magiczną przestrzeń, a jej dźwięki mają niezwykłą siłę oddziaływania na ludzi. Wyzwala ukryte emocje i wprowadza muzyków, tancerzy oraz słuchaczy w szczególny stan. Jest zbiorowym misterium, a wszyscy jego uczestnicy są jednocześnie aktorami i widzami. Każdy z nich nie tylko podziwia popisy innych, ale także gra żywiołowo własną rolę. Słuchacze spontanicznie włączają się do tańca, przytupują i klaszczą, podejmują słowa pieśni. Jedną z najbardziej wyrazistych cech muzyki afrykańskiej jest rytm, który w zasadzie zastępuje melodię. Akcentowany jest klaskaniem, tupaniem lub dudnieniem bębnów. Przełomowe momenty życia człowieka muszą być uczczone odpowiednimi tańcami i pieśniami. Tancerze zawsze występują w określonych maskach i strojach, przygotowanych specjalnie na daną okazję.
Instrumentarium Czarnej Afryki jest niezwykle bogate. Są to niezliczone instrumenty, od najbardziej prostych poczynając, na niezwykle skomplikowanych kończąc. Wytwarza się je, umiejętnie wykorzystując łatwo dostępne surowce: drewno, bambus, trzcinę, kość słoniową, tykwę, skorupy orzecha kokosowego, muszle, rogi zwierząt, a nawet kamienie. Muzyk robi dla siebie instrument jedyny w swoim rodzaju, którego dźwięki będą rozpoznawane przez członków całej społeczności.”
 
więcej przeczytasz w książce  Jolanty Koziorowskiej  „Kontynenty Obyczaje i Kultura. Afryka.”
Publicat, MMV, Poznań

Zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *