Wielkanoc, 12 kwietnia 2009

BÓG WSKRZESIŁ JEZUSA

Bóg wskrzesił Jezusa trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazać się nie całemu ludowi, ale nam, wybranym uprzednio przez Boga na świadków, którzyśmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu. On sam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów. (Dz 10, 40-43)

Przypomnijmy opisane w Ewangelii przemienienie Pana Jezusa. Świadkowie tego wydarzenia „upadli na twarz i bardzo się zlękli”. Nawet Piotr, w innych przypadkach rozsądny i rozważny, tym razem „nie wiedział, co należy mówić”.

Cały ten opis kończy się poleceniem Jezusa, „aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych”. Dla Apostołów stanowi to nowy problem: „Zachowali to polecenie, rozmawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych”.

Kolejne dni przynosiły coraz to nowe przeżycia. Nierozwiązany problem, co znaczy powstać z martwych, powrócił po dramatycznych wydarzeniach męki i śmierci Mistrza. Kiedy wydawało się, że wszystko skończone, że czas spędzony z Jezusem przeszedł do historii, przychodzi wiadomość o pustym grobie. „Piotr wybrał się i pobiegł do grobu; schyliwszy się ujrzał same tylko płótna. I wrócił do siebie, dziwiąc się temu, co się stało”. Potem Jezus stanął pośród nich. Przeszedł przez zamknięte drzwi. Pozwalał się dotknąć, aby przekonali się, że „duch nie ma ciała i kości, jak widzicie, że ja mam”.
Odżyła radość. Odżył też problem: co znaczy powstać z martwych. Na niewiele zdawały się osobiste przemyślenia, a „żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania”. Dopiero, gdy „wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym”, ten Duch nauczył ich wszystkiego i przypomniał im wszystko. Dopiero wtedy stało się jasne, że „Bóg wskrzesił Jezusa i pozwolił Mu ukazać się”. Dopiero wtedy przyszło zrozumienie, co znaczy powstać z martwych; przyszło zrozumienie, że potrzebna była śmierć, aby nastąpić mogło zapowiadane przez proroków zmartwychwstanie; przyszło zrozumienie, że „ego Jezusa, którego ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem”. To zrozumienie stało się fundamentem, na którym Apostołowie mogli budować własne życie i własną wiarę; stało się fundamentem, na którym wspiera się dawanie świadectwa wobec świata.
 
 

Rozważanie zaczerpnięto z książki ks. Władysława Bomby CM Lectio brevis. Rozważania krótkich czytań Liturgii Godzin. Kraków, 1991-1992.

 

 

 

Zobacz również:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *