Być Misjonarką Afryki… Czemu nie ja?

Być Misjonarką Afryki… Czemu nie ja?

Być Siostrą Misjonarką Afryki… Dlaczego nie ja?

Rekolekcje dla dziewcząt pragnących rozeznać swoje powołanie

Od 28 do 30 sierpnia 2019 r. w Lublinie.
Dla chętnych istnieje możliwość przyjechania wcześniej, czy też przedłużenia pobytu.

W programie:

  • spotkania z innymi młodymi ludźmi, którzy rozeznają swoje powołanie
  • spotkania z Siostrami Misjonarkami NMP Królowej Afryki z lubelskiej wspólnoty
  • prezentacja charyzmatu Zgromadzenia i zapoznanie się z pracą misyjną sióstr
  • czas na modlitwę osobistą i wspólnotową ze Słowem Bożym

A to wszystko w międzynarodowej i międzykulturowej atmosferze.

Przydatne informacje:

  • Jest to propozycja dla dziewcząt, które chcą bliżej nas poznać i rozeznać swoje powołanie
  • Koszt: dobrowolna ofiara
  • Rejestracja: do 23 sierpnia 2020 r.
  • Miejsce: Dom Sióstr Misjonarek NMP Królowej Afryki
    ul. Powstańców Śląskich 30/32, Lublin

KONTAKT I ZAPISY:
Siostry Misjonarki NMP Królowej Afryki
s. Gosia Popławska
E-mail: mvapoland@gmail.com
Tel: 729 301 457

13 czerwca 2020 -Sobota misyjna

13 czerwca 2020 -Sobota misyjna

ZAPRASZAMY

WSZYSTKICH CHĘTNYCH
na SOBOTĘ MISYJNĄ
13 czerwca 2020r o godz. 10.00

Jeśli chcesz uczestniczyć w spotkaniu soboty misyjnej, a nie dostałeś od nas linku na audiokonferencje,
wyślij smsa pod numer 739 511 591 podając swój email adres.
Prosimy również o POTWIERDZENIE SWOJEJ OBECNOŚCI.

 

W PROGRAMIE:

do godziny 10.00 – Zachęcamy wszystkich uczestnictwa we mszy świętej (w swojej parafii lub online), aby modlić się w intencji ludzi z całego świata i dziękując Panu Bogu za cały rok spędzony wspólnie na sobotach misyjnych.

10.00    Wspólna modlitwa

11.00  – 13.00 Tematy dnia – Różne i ciekawe… 🙂

13.00    Smaczny obiad, ale każda w swoim zakresie 🙂

Serdecznie zapraszamy!

 

Papieska intencja ewangelizacyjna na czerwiec 2020

Papieska intencja ewangelizacyjna na czerwiec 2020

Módlmy się, aby ci którzy cierpią, odnaleźli drogi życia, pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa.

Kim są Ci którzy cierpią? Ludzie złożeni chorobą? Przykuci do łóżka? Pacjenci
w szpitalach? Zapewne. Ich najbliżsi krewni? Także. Ludzie, którym w życiu pod górkę, bo poplątały się relacje w rodzinie, albo stracili pracę? Również. A czy cierpienie nie dotyka samotnych, owdowiałych, sierot? Czy nie rozlało się po całym świecie wraz
z pandemią koronowirusa? Czy nie jest chlebem powszednim mieszkańców ziemi objętych wojnami doświadczanych kataklizmami czy klęskami żywiołowymi? Im więcej stawiamy pytań o cierpienie, tym więcej możemy zauważyć obszarów ludzkiej nędzy
i wymiarów codziennego życia, którym ból nieodłącznie towarzyszy.

Katechizm katolicki w chorobie i cierpieniu widzi poważne problemy wystawiające ludzkie życie na próbę. Wskazuje zarazem podwójną możliwość: choroba może prowadzić zarówno do rozpaczy i buntu przeciw Bogu, ale też może pomóc lepiej rozeznać w swoim życiu to co nieistotne i wrócić do Boga (KKK 1501). Wskazując na współczucie Chrystusa dla chorych, autorzy Katechizmu podliczyli wręcz, że Jezus uzdrawiał ludzi aż z 549 różnych chorób. Leczył tych, którzy przychodzili do Niego sami, tych, których Mu przynosili inni, a nawet tych, o których Mu tylko powiedziano. Ktokolwiek z wiarą się Go dotknął – odzyskiwał zdrowie. Katechizm podpowiada, że
w ten sposób w sakramentach Chrystus nadal „dotyka”, aby nas uzdrowić (KKK 1504).

W czerwcu, miesiącu tradycyjnie poświęconym Sercu Pana Jezusa, papież Franciszek prosi nas o modlitwę, by cierpiący odnaleźli drogi życia, pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa. To czas, gdy nosimy w sobie jeszcze nie zagojoną ranę pandemii. Dla wielu to również czas tęsknoty za sakramentami pojednania i Eucharystii, którą całymi tygodniami mogli przyjmować jedynie duchowo, wzbudzając żal za grzechy i łącząc się z transmisjami liturgii sprawowanych w opustoszałych kościołach. Papieska prośba jest zachętą do modlitwy wstawienniczej za siebie nawzajem. Oby tęsknota za Komunią zaowocowała spotkaniem i pomogła odkryć żywego Boga: bliskiego
i realnego jak ból i cierpienie, a zrazem pocieszającego, podtrzymującego i wiernego
w miłości.

tekst:ks. Józef Polak SJ
źródło: www.ampolska.co